سلام پرتقال!

من داشتم اینجا  می آمدم که تصادف کردم. ناگهان یک ماشین آمد و مرا زیر گرفت. وقتی می خواستم از عرض خیابان رد شوم٬ این اتفاق افتاد. جنازه ام را گوشه ی خیابان در برف ها رها کردم و آمدم. اما کاش نمی آمدم. نه مرا می بینی و نه صدایم را می شنوی. کاش نمی آمدم٬ من داشتم به دیدن تو می آمدم که مردم...!

                                                          /رسول یونان/

نوشته شده توسط بهار در دوشنبه 1387/04/10 ساعت 20:24 موضوع | لینک ثابت

کنار آتش. . .

گوش سپردن به سکوتِ

چیزهایی که ما را توان دیدنشان نیست

                                                          /لری گروس/

نوشته شده توسط بهار در چهارشنبه 1387/04/05 ساعت 19:25 موضوع | لینک ثابت

فصل حقیقی عشق٬ لحظه ای ست که دریابیم

که تنها ماییم که عاشقیم٬

و کس دیگری چون ما عاشق نبوده است٬

و هیچ کس دیگر نیز چون ما عاشق نخواهد بود!

                                                /یوهان ولفانگ فن گوته/

نوشته شده توسط بهار در یکشنبه 1387/03/19 ساعت 16:27 موضوع | لینک ثابت

خوشحالم!

همونقدر خوشحال٬

 که یه آدم الکی خوش!

یه آدمی که خبر خوشی داره٬

اما کسی رو نداره که بهش خبر بده!!

                                              /قسمتی از فیلم شب های روشن/

نوشته شده توسط بهار در یکشنبه 1387/03/05 ساعت 19:58 موضوع | لینک ثابت

دست هایم پینه بست

بس که به چشمانت، چشم دوختم!

گله نمی کنم،

عشق پینه بسته ی دستانم را

قیمت نتوان گذاشت!

                                               /خودم/

نوشته شده توسط بهار در چهارشنبه 1387/02/25 ساعت 15:19 موضوع | لینک ثابت

می خواهم چشم بندی کنم

خیلی ساده.......

چشم هایت آماده اند؟

که ببندم!!!!!!

......

                                                     /خودم/

نوشته شده توسط بهار در چهارشنبه 1387/02/18 ساعت 18:9 موضوع | لینک ثابت

ای دور از دست٬

پَر تنهاییی خسته ست!...

                                       /سهراب سپهری/

نوشته شده توسط بهار در یکشنبه 1387/02/08 ساعت 16:40 موضوع | لینک ثابت

پا برهنه

تا کجا دویده ای؟

که این همه گل روییده است؟!...

                                                   /کیکاووس یاکیده/

نوشته شده توسط بهار در شنبه 1387/01/24 ساعت 15:26 موضوع | لینک ثابت

روزها بود که پس از آن حادثه، مرد با هیچ کس حرف نمی زد. گوشه گیر شده بود و همه چیز در نظرش رنگ باخته بود، حتی کارهای مورد علاقه اش. با این وجود، استاد نقاشی اش همچنان او را به کشیدن ترغیب می نمود....

همه چیز فراهم بود. فقط اراده ی او کافی بود تا بار دیگر اثری خیره کننده خلق شود!

ساعت ها از آمدن استاد می گذشت. اما مَرد... گویی به حرف هایش بی توجه بود. سه پایه ی نقاشی با بومی سفید که رویش سوار شده بود، گوشه ی اتاق، رو به پنجره گذاشته شده بود و روی میز کوچک کنار آن رنگها به ترتیب رنگ های رنگین کمان چیده شده بودند. روشنایی زیبایی از پنجره بر اتاق گسترده بود. نوری که بیش از همیشه روشن می نمود!

مرد احساس خستگی می کرد. چشم که بر هم گذاشت، در رویا غرق شد...

به دوران کودکی پا گذاشت. روزهایی که همراه با مادربزرگش به دریا می رفت... لحظه هایی که با هم به تماشای رنگین کمان می نشستند و با شعر و بازی، رنگ های آن را می شمردند... هنگامی که قسمتی را به اشتباه می گفتند صدای خنده هایشان به آسمان می رفت، مادربزرگ او را در آب می انداخت و مدتها با هم آب بازی می کردند...

کمی گذشت... مرد از خواب پرید. تشنه بود! بی درنگ لیوان آب کنار دستش را برداشت و جرعه ای نوشید. تلخ بود، طعم رنگ می داد! انگار اشتبا ها لیوان قلم مو ها را سر کشیده بود...به سمت پنجره دوید و آب دهانش را در باغچه خالی کرد. ناگهان به سمت بوم رفت، انگار چیزی او را به آن سمت می کشید. قلم موی دلخواهش را پیدا کرد، سعی کرد خوابش را نقاشی کند، چهره ی مادر بزرگ را خوب به خاطر داشت...

ساعت ها سپری شد و کارش به انتها نزدیک. اما این بین گویی نگاه کسی بر او سنگینی می کرد. بی توجه، به کارش ادامه داد. دیگر چیزی نمانده بود. همه چیز همانطور که می خواست پیش می رفت. آخرین رنگ را هم بر بلندای بوم کشید. تصویر کامل شد. درست همان چیزی که در ذهن داشت...

قلم مو را که زمین گذاشت، صدای قهقه ای همراه با تشویق، از پشت سرش به گوش رسید. استاد همه چیز را دیده بود. تلاش های او برای تماشای دوباره ی نقاشی های بی نظیر شاگردش، بی ثمر نمانده بود. بار دیگر از یکی از شاهکارهای مرد پرده برداری شد! طرح فوق العاده ای بود، اما... فقط رنگ ها سر جای خود استفاده نشده بودند! نقاش نابینا بازهم ترتیب رنگ ها را اشتباه به خاطر سپرده بود!......

نقشی زد از خیال، نقاش نامی دهر

از کوه و جنگل و دشت، دریای بی کران

رنگین کمان رنگ، در روح آن دمید

مهری زد و نشست

بار دگر بدید!!...

کم سو گشت یکی یکی، چشمان رنگی نقش؛

لبریز شد از سیاهی، دل هزار رنگ بوم!...

چشم در چشم؛

نقاش و بوم سیاه...

........

گویی که می پرسند

آن کیست که نابیناست؟!...

/آدم برفی/ 

 http://blackviolin.blogfa.com

(داستان از خودم!)

نوشته شده توسط بهار در چهارشنبه 1386/12/29 ساعت 23:24 موضوع | لینک ثابت

وقتی صدای تو را می شنوم٬

نرمی و حقیقت زندگی پیش رویم پایدار می گردد.

هر بار که دهان خود را می گشایم تا پاسخی بدهم٬

به گونه ای غریب٬

خود را روشن و مطمئن احساس می کنم!

                                            /جبران خلیل جبران/

نوشته شده توسط بهار در دوشنبه 1386/12/20 ساعت 17:36 موضوع | لینک ثابت

تازه که باشی٬

بهار در توست!

سبز می شوی٬

شکوفه میدهی٬

قد می کشی تا اوج!

تازه که باشی٬..

همیشه در اوجی!...

                                       /خودم/

نوشته شده توسط بهار در یکشنبه 1386/12/05 ساعت 13:29 موضوع | لینک ثابت

امروز من با تو ٬

عاشق بودنم

عاشق همه ی هستی!

                                         /آزاده حسینی/

نوشته شده توسط بهار در یکشنبه 1386/11/28 ساعت 18:0 موضوع | لینک ثابت

این بار هم که

تاول پاهایم خشک شود

دوباره عاشقت می شوم

دوباره راه می افتم

دوباره

گم می شوم!!!

                                /کیکاووس یاکیده/

نوشته شده توسط بهار در پنجشنبه 1386/11/11 ساعت 16:49 موضوع | لینک ثابت

 هر که را از دور می بینم

گلویم خشک می شود

می ترسم نکند

این بار

اشتباه نگرفته باشم!!

من به دنبال تو می آیم

تو هم از من بگریز!

بگذار

دیرتر بمیرم!

                                   /کیکاووس یاکیده/

نوشته شده توسط بهار در سه شنبه 1386/10/18 ساعت 20:55 موضوع | لینک ثابت

شکستم!...
عاقبت شکستم
دیواره های آهکی کودکی ام را!
به خیالم کمی بزرگ تر شده ام!
حالا من،
 یک جوجه ی یک روزه ام!!
                                     /خودم/

نوشته شده توسط بهار در شنبه 1386/10/08 ساعت 23:50 موضوع | لینک ثابت

آویخته ام

از جایی که نمی دانم چیست

آویخته ام

از جایی که تا بیداری

یا خواب

یا آب

تنها فریادی٬ فاصله است.

در آغاز عشق

شاید

ایستاده ام!...

                                   /کیکاووس یاکیده/

نوشته شده توسط بهار در سه شنبه 1386/10/04 ساعت 19:13 موضوع | لینک ثابت

آدم و تلسکوپ

آسمان را می کاوند

تا تجدید تعجب کنند!

اما من

خاکی را می شناسم

که ۷۵۰ هزار ستاره ی دنباله دار

در حوالی شب آن خاک

می درخشد

من با چشم عشق می بینم

و تو با تلسکوپ

که رؤیت بیش از یک ستاره

از روزن تنگ آن

میسر نیست!

                                    /سلمان هراتی/

نوشته شده توسط بهار در جمعه 1386/09/30 ساعت 17:23 موضوع | لینک ثابت

تو نیستی

اما برایت چای می ریزم!

دیروز هم نبودی که برایت بلیت سینما گرفتم.

دوست داری بخند٬

دوست داری گریه کن

و یا دوست داری مثل آینه مبهوت باش.

مبهوت من و دنیای کوچکم٬

دیگر چه فرقی می کند؟

باشی یا نباشی

من با تو زندگی می کنم!!!

                                                           /رسول یونان/

نوشته شده توسط بهار در یکشنبه 1386/09/25 ساعت 23:27 موضوع | لینک ثابت

خورشید جاودانه می درخشد در مدار خویش

ماییم که پا، جا پای خود می نهیم و غروب می کنیم

هر پسین!..............

نوشته شده توسط بهار در دوشنبه 1386/09/19 ساعت 19:54 موضوع | لینک ثابت

شبیه ات نیستی تو

خودت باش

می خواهم دوست داشتن را ادامه بدهم.

                                                             /منیره پرورش/

نوشته شده توسط بهار در دوشنبه 1386/09/05 ساعت 19:31 موضوع | لینک ثابت